هرچند نبینی تو ولی ملت ایران ..شیریست که بر پرچم خورشید نشان است

شنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۰ ه‍.ش.

روز "یادبود" و ایرانیان "انگلیسی" تر از انگلیس ها!


سیر روز افزون مقیم شدن ایرانیان در کشوری بیگانه موضوع جدیدی در سه دهه اخیر نبوده است. این که نرخ مهاجرت پس از وقایع ای چون انتخابات ۸۸ بسیار بیشتر شده است هم برایمان آشکار است. 

آمار تقریبی است که حدود چهار ملیون ایرانی‌ خارج از کشور زندگی‌ می‌‌کنند (!) که قریب به اکثریت شان ملیتی دیگر هم برگزیده اند و یا برای آن تلاش می‌‌کنند. دلایل هر کسی‌ هم قابل احترام است و بحث این نیست. سخن اینجاست که اقامت دوگانه و در جیب داشتن گذرنامه کشور‌های اروپایی یا آمریکا، یک خواستِ جمعی‌ شده است و همه در پی‌‌اش هستند.

مهاجرت پر از حسن است و مفید. ایرانیان بسیاری اند که در خارج از میهن خوب تحصیل کردند و موفق کار و ثروت سازی می‌‌کنند. شاید که روزی در ایرانی‌ دیگر، چنین سرمایه‌های انسانی‌ و حتی مالی بازگرداند و به کشور خود خدمت کنند. از سوی دیگر، وابسته شدن کامل برخی‌ از ایرانیان در فرهنگ‌های کشور‌های میزبان درد آور است که حتی گاه فرهنگ بومی خود را به تمسخر گیرند.

۱۱ نوامبر هر سال به روز "یادبود" در کشور هم مشترک المنافع بریتانیا گرامی‌ داشته می‌‌شود، روزی پایانی جنگ جهانی‌ اول در سال ۱۹۱۸. شاه جرج پنجم در سال ۱۹۱۹ این روز را به یاد کشته شدگان ارتش بریتانیا در جنگ جهانی‌ اول نام گذاری کرد که تا امروز هم گرامی‌ داشته می‌‌شود. حال روی سخن با ایرانیان خارجی‌ تباری است که گل شقایق قرمز (نشان این روز را) به سینه می‌‌زنند و روز "یادبود" را گرامی‌‌اش می‌‌دارند. سخن با آنان است که آیا از اشغال ایران در جنگ جهانی‌ اول توسط ارتش بریتانیا باخبرند؟ 

دورانی که مرگ صدها هزار ایرانی‌ را دامن زد و در نبرد مستقیم با ارتش بریتانیا و یا از قحطی و گرسنگی ناشی‌ از اشغال ایران کشته شدند. ایران که بی‌ طرف در جنگ بود از یک سو مورد حمله انگلیس و روسیه قرار داشت و از سوی دیگر عثمانی‌ها که همه برای تصفیه حساب و چپاول با همدیگر به خاک ایران وارد شدند و شهر‌ها را ویران کردند و مردم را دربدر و کشتند و کشتند و امروز کسی‌ یادی هم از آنان نمی‌‌کند! 

ممکن است بگویند که این روز یادآوری کشته شدگان و "شهدا" در تمام جنگ‌ها است و بهانه‌‌ای است که مردم را با هم همدل کند و برای آنان هم فرقی‌ ندارد که سربازان کجا کشته شده اند. برای نویسنده این توجیه هم قابل قبول نیست که تاریخ نام گذاری این روز با تاکید مشخص است و نمی‌‌توان توجیه یا تفسیر خود را بر آن افزود. اگر این روز، مناسبت ملی‌ کشور‌های انگلیسی در یادبود سربازان خود است روز من نیست که باید به یاد هم میهنان کشته شده خود باشم.

لینک نوشته در وبسایت بالاترین

۵ نظر:

  1. از حول حلیم افتادند تو انگلیس...

    پاسخحذف
  2. کاملا درست است. من ساکن بریتانیا هستم.
    اما دوست من . کسی که تابعیت انگلیس را می پذیرد سوگند میخورد که منافع بریتانیا را پاس بدارد. و حتی برتر از منافع میهن سابقش.
    پس کسانی که تابعیت دوم دارند عملا تنها برای منافع خود تابعیت ایرانی را نگه میدارند.
    البته من هنوز ایرانی هستم. چون آدم نمیتواند همزمان رعیت دو دربار باشد.
    من سوگند وفاداری به دربار پهلوی دارم و نمیتوانم (با وجود حق قانونی) سوگند به دربار بریتانیا بخورم.

    پاسخحذف
  3. man ham gol ro be lebasam mizanam va rosoome keshvari ro ke dar oon zendegi mikonam ehteram mizaram. Ma inja hastim baraye inke keshvare abaajdadimoon koochektarin chizharo az ma darigh mikard va in keshvarha na tanha be ma ja dadan balke be ma hoghooghe mosavi va haghe raey dadan. Hagheshe ke ye kami ehteram be jaii ke ma ro rah dade va az hoghooghe ensani barkhordar karde dashte bashim.

    پاسخحذف
  4. برای ناشناس قبلی‌

    نخست ۲ پرسش:

    ۱-آیا اون گل رو به سینه نزدن یعنی‌ بی‌ احترامی به کشور میزبان؟

    ۲- آیا شما هنوز پاسپورت ایران را داری؟ اگر داری باید دغدغه‌های های اونجا هم برایت مهم باشه وگرنه می‌‌شود صلب تابعیت کرد!

    پاسخحذف
  5. 1-ma jozei az in jameh hastim . ba piroozihaye in jamea shad mishim, ba shekasthash narahat va be rosoomesh ehteram mizarim.

    2- Man hanooz passporte irani daram va iran ro ham kheili doost daram vali hich shaki nadaram ke emrooz daghdagheie iran jange jahani aval nist behtare bejaye in ke yr chize be in sadegi ro be daghdagheye iran va har kasi ke in gol ro mizane gheirmostaghim be chi motaham konim, be daghdaghehaye asli iran fekr konim.

    Sokhane akhar inke agar ma be roosoome jaii ke zendegi mikonim ehteram bezarim va oon keshvar ro doost dashte bashim be manaye biehterami va doost nadashtane iran nist. Farghe ma ba baghye ine ke ma 2 ta keshvar darim, 2 ta keshvar ro dosst darim va 2 ta khoone darim. Ma delemoon baraye 2 ja tang mishe. vaghti dar iran hasti, delemoon baraye khoonamoon dar biroon iran tang mishe va vaghti in vare donya hastim delemoon baraye iran tange.

    پاسخحذف

تمام نظرات را می‌‌خوانم و اگر سخن تازه‌ای باشد، پاسخ می‌‌دهم. تنها خط قرمز "خورشید نشان"، ناسزا گویی و آوردن واژگان توهین آمیز است که با پوزش بسیار، حذف می‌‌شوند; و بجز آن، پذیرای هر اندیشهٔ مخالفی هستم. از خوانندگان گرامی‌ خواهش می‌‌کنم که از باز کردن "لینک" هایی که در بخش گفتمان‌ و بوسیلهٔ کاربران ناشناس گذشته شده است خود داری کنند که برخی‌ از آنها مشکوک به آلودگی "تروجان" و "بد افزار" هستند!