روسیاهی برای انگ زنان به بزرگ مرد ملی ایران -بختیار- ماند!

 متاسفانه در نشریه خودنویس به تاریخ ۱۸ تیرماه، مطلبی سراپا دروغ علیه زنده یاد بختیار به چاپ رسید (لینک +) و نویسنده مرموز آن، به مصاحبه ای با یک روزنامه کویتی اشاره کرد که از قول بختیار گفته بود که جزایر سه گانه خلیج فارس از آن ایران نیست! خوشبختانه تنها یک روز پس از آن سندی برملا شد که چنان مصاحبه و سخنانی حقیقت نداشته است و تهمتی زشت به بزرگ مرد ملی ایران بوده است (عکس بالا). جالب توجه واکنش فرقه بنی صدری و ذوق و هیجان بی حد و وصف ایشان از ارایه چنان سند جعلی بود که البته مسبوق به سابقه است! تلاش این فرقه برای بد نام کردن بختیار، تا بدان وقاحتی رسیده است که او را مسبب جنگ هشت ساله عراق و همدست دیوانه تکریتی معرفی می کنند! انگی بی مایه و بی پایه به بزرگ مردی که جانش را در راه وطنش داد و هم او بود که می گفت به قیمت جانش هم حاضر نیست یک متر از خاک ایران اشغال شود. مصاحبه ای ناشنیده از بختیار و نظرات او در مورد شروع جنگ در لینک زیرین آمده است:

لینک مصاحبه نا شنیده زنده یاد بختیار در مورد جنگ ایران و عراق و تصفیه ارتشیان 

لینک یوتیوب


نوشته  تکمیلی از وبسایت ملیون 

نوشته های پیشین من در مورد زنده یاد بختیار:
ارتش مصر- ارتش شاهنشاهی، محمد مرسی-شاپور بختیار
بنی صدر و مثلث "بیق"؛ از کتاب "یکرنگی" به قلم شاپور بختیار
از ۳۷ روز سرنوشت‌ساز بختیار تا فرصتی برای امروز

بنی صدر و مثلث "بیق"؛ از کتاب "یکرنگی" به قلم شاپور بختیار

چکیده بخشی از فصل چهارم کتاب یکرنگی به قلم شاپور بختیار (۱۹۸۲) که عمدتا در مورد شرح حال نخستین رییس جمهوری اسلامی ایران بوده است را اینجا می آورم.

شاپور  بختیار می نویسد:

دیری نپایید که امثال سنجابی و بازرگان از حلقه یاران آقای خمینی به کنار رفتند و حواریون جدیدش جایگزین آنها شدند. مثلث منحوسی که به "بیق" خوانده می شد؛ ابولحسن بنی صدر، ابراهیم یزدی و صادق قطب زاده.

اولین  خیمه شب بازی انتخابات، با انتخاب بنی صدر به ریاست جمهوری ایران آغاز شد. بنی صدر تحت لوای قوانین جمهوری اسلامی انتخاب شد که خود در پرداختش نقش داشت ولی بعد مدعی شد که حکومت کردن با این قاون اساسی ناممکن است. به دنبال همدستانی برای حفظ مقام خود شتافت و گزینه نخستش، تیره روزانی چون بازرگان و سنجابی بودند و مجاهدین هم از طرفی دیگر. 

بنی صدر دلخوش به پشتیبانی مردم و ارتش از خودش بود ولی هیچ کدام را در لحظه برکناری خود نداشت و در خیالات خود دلخوش ماند تا در نهایت حقیقت برای او هویدا شد؛ رای مردم به شخص او نبود که تنها برگزیده و مخلوق خمینی را حمایت کرده بودند. بنی صدر تا آخرین لحظه حضورش در وطن وفادار به خمینی ماند و می گفت که هرچه امام بگوید را می پذیرد و البته هم او بود که گفت برایش ایرانی بودن بدون اسلام بی معنی است. می گفت "ربح" با اسلام مغایر است که نتیجه آن می شد برچیدن بهره و بانک و ناگریز از توجیهاتی محیرالعقول می گشت. 

بنی صدر عامل موثری شد که ایران به سمت دیکتاتوری و ویرانی برود. به عنوان رییس شورای انقلاب، در انتخاب خلخالی مسوول بود و هیچ وجدان بیداری نیست که بتواند توجیه کند که او از قضایا بی اطلاع بوده است. عجیب که ادعای "حرمت انسانی" هم داشت؛ آتش بیار انقلاب که شاید بهترین تمثیلش، لاوال (سیاستمدار فرانسوی ومعاون مارشال پتن) باشد.

آقای بنی‌ صدر! این حق نسل های جوان امروز است که از شما پاسخگویی بخواهند...

آقای بنی‌ صدر! می‌‌بینیم که امروز بسیار فعال تر از گذشته شده اید و به ضعم خود می‌‌کوشید که برای آزادی ایران قدمی‌ بردارید. در این ۲-۳ سال اخیر و پس از دزدی بزرگ انتخاباتی ۸۸، شاهد حمایت شما از جنبش آزادی خواهی‌ مردم ایران بودیم و هستیم و این قابل قدردانی است. گرچه تمام اینها سبب نمی‌‌شود که شما را مورد پرسش قرار ندهیم و بازخواست نکنیم.

این حق نسل جدید ایران است که از شما بپرسند و بیشتر بدانند که بسیاری‌شان در سنی‌ نیستند که گفتارها و عملکرد تان را در دوران ریاست جمهوری به یاد آورند.

آقای بنی‌ صدر! اگر نمی‌‌خواهید یاری رسانید لاقل بذر جدایی هم نپاشید که امروز زمان یکرنگی است...

dogmatism!

آقای ابوالحسن بنی‌ صدر -نخستین رییس جمهوری اسلامی- با یک شبکه فرانسوی مصاحبه تلویزیونی می‌‌کند. نکاتی‌ از صحبت‌های ایشان قابل بحث اند.

ایشان می‌‌فرمایند:

مردم جنبش را با رای من کجاست آغاز کردند اما اکنون می گویند « حق من کو، حق حاکمیت من کجاست» بنابراین امروز شعار ها کاملا متفاوتند، امروز شعار آزادی- استقلال، جمهوری، ولایت جمهور مردم سر می دهند، نه ولایت فقیه.

تهمت زنی‌‌های بنی‌ صدر در سالگرد کشته شدن زنده یاد بختیار

بی‌ بی‌ فارسی به مناسبات سالگرد قتل زنده یاد شاهپور بختیار با ابول حسن بنی‌ صدر مصاحبه‌ای می‌‌کند (از اینجا بخوانید) . جالب است که می‌‌گویند دوستان قدیمی‌ هستند ولی‌ به شکلی‌ از ایشان ذکر خاطره می‌‌کنند که دشمن چنین نمی‌‌کند! نظرشان را در مورد آخرین نخست وزیر شاه جویا می‌‌شوند‌ و می‌‌گوید: "او زنده نیست که به آنچه من می گویم پاسخ بدهد. شما را راهنمایی می کنم به اسناد منتشر شده توسط دولت انگلستان و آنچه توسط آمریکایی ها منتشر شده است. جواب شما در آنجا است. کسی که به یک قدرت خارجی رو می آورد برای اینکه به وطن او حمله نظامی بکند... چه می شود راجع به او گفت؟ همین! نظر من این است". و چه ناجوانمردانه است اتهام "سودای حمله به وطن" به شاپور بختیاری که زندگی خود را در راه آزادی کشورش گذاشت.